Հիմա ավելի հաճախ եմ մտածում սահմանին կանգնած զինվորի մասին: Նույնիսկ ինքս ինձ հարց եմ տալիս՝ ինչո՞վ ավելի օգտակար կլինեի Հայաստանին՝ վրձնո՞վ, թե՞ զենքով… Բոլոր խոսակցությունները դառնում են անհեթեթ ու անկարևոր, եթե սահմանը պաշտպանված չէ, եթե հողդ կամ անկախությունդ կորցնելու վտանգ կա:
Այդտեղ` ապագայում, յուսամ արդէն անկախ պետութիւն ունէք եւ իրագործել էք մեր դարաւոր երազանքը: Եթէ այո՛, ապա դուք հիմա ապրում եք ինչ-որ մէկի իրագործուած երազանքի մէջ:
Դեռ այն տարիներն էին, երբ, այժմ արդեն ավանդական դարձած խոզի բուդի փոխարեն, Նոր տարվա սեղաններին դրվում կամ գլխավոր հյուրասիրությունը համարվում էր Քյավառի քյուֆթան։
Վաղուց էին մտածում Չարենցին բնակարան տրամադրել, բայց չէր ստացվում. այն տարիներին Երևանում քիչ էին տուն շինում: Տեսնելով, որ բարի ցանկությամբ ոչինչ դուրս չի գալիս, գործն իր ձեռքն է առնում… Աղասի Խանջյանը:
Սիրեցեք արվեստը, կապվեք արվեստի հետ: Արվեստի գործը մարդուն կտրում է գետնից, հանում վեր, նրան դարձնում ռոմանտիկ, օգնում ճանաչել և հասկանալ կյանքը, ճանաչել գեղեցիկը:
Լսում կամ կարդում եմ որևէ մասնագետի հարցազրույց․ Լավ թե վատ, մարդը պատասխանում, մեկնաբանում է երկրի առաջ ծառացած կարևոր հարցերի շուրջ իր տեսակետը, փորձում հիմնավորել, համաշխարհային պատմությունից օրինակներ բերել․․․
Գոնե մոտավոր պատկերացում կազմելու համար մեր մոտակա ապագայի մասին, մենք պետք է սառը կերպով մոտենանք հարցին՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչ են ուզում աշխարհի հզորները, և իրականում ինչ կարող են անել նրանք։